fbpx

OOPOEH Annelies geniet van oppashond Skip!

OOPOEH Annelies: “Dertig jaar ben ik een hondenmens geweest. Kasper, een labrador, was mijn eerste hond. Daarna kwamen twee shelties Robin en Kelso. Het valt mij zwaar om een hondenmens te zijn zonder hond. Maar zeven dagen in de week, drie keer per dag een hond uitlaten, dat trekt mijn gezondheid helaas niet meer. Een buurvrouw attendeerde mij op Stichting OOPOEH. Eind van de zomer 2014 kwamen Annette en haar hond Skip op mijn pad. En tot op heden geniet ik daar met volle teugen van.
Skip is een ondeugende hond die je hart verovert. Hij is jong en onbezonnen. Hij verkent graag zijn grenzen, maar is nooit echt stout. Wanneer ik Skip uitlaat zoek ik een plek op waar andere honden zijn. En ik moedig Skip aan om rondjes te rennen en tikkertje te spelen met de andere honden.
Met z’n drietjes hebben we ook deelgenomen aan de strandwandeling van OOPOEH in Kijkduin. Want ook baasje Annette brengt licht in mijn leven.

Voor Stichting OOPOEH heb ik alleen maar lof. Ze zijn zeer attent in het bemiddelen en het opvolgen van de eerste kennismaking.
Ook de organisatie van uitjes en het informeren via de nieuwsbrief stel ik erg op prijs.”

Baasje Annette:
“Al jaren ben ik gek op honden. Ik wilde zo graag een hond aanschaffen maar dacht niet dat dit mogelijk was door mijn werk. Toch ben ik vorig jaar actief gaan bekijken hoe ik het zou kunnen regelen. En zo kwam ik bij Stichting OOPOEH terecht. Ik ben via OOPOEH in contact gekomen met Annelies. Zij bleek ook nog eens heel dicht bij mij te wonen. Na een fijne kennismakingsperiode zijn we met elkaar in zee gegaan. Nu breng ik iedere maandag Skip al om 07.00 uur bij haar langs. Skip heeft dan al zijn eerste rondje gelopen zodat ze nog even kunnen doorslapen. Binnen heeft Skip een bak met eigen speeltjes maar het leukste spelletje vindt hij wasknijpers zoeken!
Skip is mijn eerste hond en omdat Annelies al meerdere honden heeft gehad deelt zij haar ervaring met mij en krijg ik de nodige tips. Als ik ’s middags Skip weer kom ophalen, moeten we hard lachen om alle fratsen die hij weer heeft uitgehaald.”

 

Dit verhaal is geschreven door onze vrijwilligster Marieke Bodenstaff

Deel dit op: