Marianne is altijd dol op honden geweest en ze wandelt graag. Toch begon ze nooit aan een eigen hondje. Na het verlies van haar man bleef ze achter met haar dochtertje en ze werkte haar hele leven in een kledingzaak, tot ze 9 jaar geleden met pensioen ging. Maar ook na haar pensionering besloot ze geen eigen hondje te nemen, hoe leuk ze honden ook vindt.  Haar broer zag online iets over Stichting OOPOEH voorbijkomen en dacht meteen: dit is echt iets voor Marianne. Hij moedigde haar aan zich aan te melden. De gezelligheid van een hond, zonder alle zorgen erbij, dat klonk als precies wat Marianne nodig had. 

Een lief hondje over de vloer was op dat moment heel welkom. Want toen haar katten overleden verlangde ze naar wat vrolijkheid in huis. Marianne weet uit ervaring dat als het lichamelijk en mentaal niet meezit, dat een lief dier dan zulk fijn gezelschap is.   

Geliefd
Inmiddels zorgt kleine Snoepje al ruim een jaar voor ongelofelijk veel gezelligheid voor Marianne. Het is zo’n lief krullenbolletje. Het kleine hondje is helemaal thuis bij haar en heeft een eigen plekje op de bank. Daar gaat ze heerlijk op haar rug liggen om uitgebreid door Marianne geaaid te kunnen worden. Die leuke klik was er vanaf het allereerste moment en Marianne geniet met volle teugen van de drie dagen per week dat Snoepje bij haar is. Eerst had Marianne zelfs twee oppashondjes, maar na het overlijden van haar andere hondje is het alleen nog Snoepje die op de onverdeelde aandacht van Marianne kan rekenen. 

Marianne: “Voordat Snoepje kwam, was ik vaak een beetje depressief. Maar als Snoepje er is, voel ik me zo geliefd. En ik moet ook zo lachen om haar gezichtsuitdrukkingen. En als ik dan toch weer even verdrietig ben, dan komt Snoepje uit zichzelf naast me zitten en geeft me kusjes. Het is echt ongelofelijk hoeveel liefde je van zo’n hondje krijgt.’’

Drie feestdagen per week
Samen hebben ze een vast programma. Na binnenkomst van baasje Raya en Snoepje volgt een uitgebreide begroeting en rent Snoepje eerst naar de koelkast en gaat daar zitten: ze weet precies dat daar een blokje kaas op haar ligt te wachten. Daarna springt ze op de bank, op haar eigen zachte kleedje, voor een heerlijk dutje. Rond twaalf uur gaan ze dan samen wandelen.

Marianne: “Na het wandelen rijden we regelmatig even door naar de dierenwinkel om lekkere hondenstokjes uit te gaan zoeken. Ik vind het fijn om haar lekker te verwennen.”

Zoveel gezelligheid
Het park om de hoek is hun vaste rondje en wandelen met Snoepje levert altijd leuke gesprekjes op met andere hondenbezitters. Iedereen vindt haar schattig, dus onderweg wordt er veel gekletst en aangehaald. Marianne vindt dat ontzettend gezellig. Snoepje heeft ook een hondenvriendinnetje in de buurt. Als ze die tegenkomen, blijven ze maar rondjes achter elkaar aanrennen.

Marianne: “Snoepje houdt me altijd heel goed in de gaten, ik pas op haar maar zij past ook echt op mij. Ze verliest me geen seconde uit het oog.” 

Ook Marianne’s broer is inmiddels helemaal weg van Snoepje. Als Snoepje er is, komt hij graag even langs en neemt hij haar ’s middags met plezier mee voor een extra lange wandeling. Zo zorgt Snoepje niet alleen voor meer gezelligheid en beweging in Mariannes leven, maar ziet ze dankzij Snoepje ook haar broer nét wat vaker. 

Samen op de slaapbank
Snoepje wil vaak aan het eind van de oppasdag helemaal niet meer naar huis. En daarom is het zo gezellig dat ze af en toe een paar nachtjes blijft logeren. Marianne’s eigen bed is nogal hoog, dus voor die logeerpartijtjes wordt de slaapbank in de woonkamer uitgeklapt. Zo kan Snoepje lekker tegen Marianne aan  slapen, iets dat ze allebei ontzettend gezellig vinden.

Een extra oma voor het gezin van Snoepje
Wat Marianne er niet bij had verwacht, is alles wat er nog méér is gekomen. Met de baasjes van Snoepje is ze echt bevriend geraakt; laatst werd ze ook uitgenodigd om te blijven eten. Hun kinderen noemen haar Omi en maakten een mooie tekening voor haar. Marianne koopt op haar beurt cadeautjes voor ze, voor hun verjaardagen en voor Sinterklaas. Hun eigen opa en oma wonen ver weg, in Bulgarije en in Roemenië, dus die zien ze maar zelden.

Marianne: “Het is zo’n lief gezin, echt hele fijne mensen. Ik vind het heel leuk dat ik een beetje oma voor ze mag zijn. Het is zo bijzonder dat Snoepje voor zo’n fijn contact heeft gezorgd.“